Douglas 2229 โครงการเครื่องบินขนส่งความเร็วเหนือเสียงที่ถูกพับเก็บ

ในยุคที่ความเร็วคือสัญลักษณ์ของความก้าวหน้า Douglas Aircraft Company ได้พยายามออกแบบเครื่องบินขนส่งความเร็วเหนือเสียง (Supersonic Transport หรือ SST) ที่ชื่อว่า Model 2229 ซึ่งเป็นโครงการที่เริ่มต้นจากการศึกษาภายในบริษัทเอง เพื่อตอบสนองต่อกระแสความต้องการเดินทางที่รวดเร็วขึ้นในระดับโลก

การพัฒนาและแนวคิดการออกแบบ

ในช่วงปลายทศวรรษ 1950 ความเข้าใจด้านอากาศพลศาสตร์ความเร็วเหนือเสียงได้พัฒนาขึ้นอย่างมาก การใช้เครื่องยนต์รุ่นใหม่, ท่อรับอากาศ, รูปทรงปีกแบบเดลต้า (Delta Wing) และวัสดุอย่างไทเทเนียมและสแตนเลส ทำให้การบินที่ความเร็ว Mach สูงๆ เป็นไปได้จริง

รายละเอียดทางเทคนิคของ Model 2229

Douglas ได้ออกแบบ Model 2229 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากเครื่องบินทิ้งระเบิด B-70 Valkyrie โดยมีลักษณะเด่นดังนี้:

• ปีกแบบ Compound Delta: ใช้ปีกเดลต้าผสมผสานกับคานาร์ด (Canards) ขนาดเล็กสองตัวที่ติดตั้งอยู่ด้านบนของลำตัวเครื่องบินเพื่อช่วยในการควบคุม
• ระบบขับเคลื่อน: เครื่องยนต์ 4 เครื่องติดตั้งอยู่ในกล่องยาว 80 ฟุตใต้ปีก โดยใช้กรวยรับอากาศ (Shock Cones) สองตัวเพื่อลดความเร็วอากาศที่ไหลเข้าสู่เครื่องยนต์ให้เป็นความเร็วต่ำกว่าเสียง (Subsonic)
• ปีกพับได้: ในขณะที่บินด้วยความเร็วสูง ปีกส่วนนอก 20 ฟุตจะพับลงเพื่อเพิ่มแรงยกจากการบีบอัด (Compression Lift)
• ส่วนหัวเครื่องบิน: ใช้ระบบทางลาดแบบยกขึ้น (Rising Ramp) แทนที่จะเป็นจมูกพับลงแบบ Concorde

ความท้าทายทางเศรษฐศาสตร์และการตัดสินใจยกเลิก

แม้ว่าการออกแบบจะก้าวหน้าไปจนถึงขั้นสร้างแบบจำลองห้องนักบินและแบบจำลองในอุโมงค์ลม แต่ Douglas กลับพบความจริงที่น่ากังวลเกี่ยวกับ ความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจ

ปัญหาหลักคือประสิทธิภาพของแรงยกต่อแรงต้าน (Lift-to-Drag Ratio) ซึ่งในเครื่องบินความเร็วเหนือเสียงนั้นต่ำกว่าเครื่องบินความเร็วต่ำกว่าเสียงอย่างมาก ทำให้ Model 2229 ต้องใช้เชื้อเพลิงมากขึ้นเป็นสองเท่าในการขนส่งผู้โดยสารหนึ่งคน ส่งผลให้ต้นทุนการดำเนินงานสูงขึ้นอย่างมหาศาล

การปฏิเสธเข้าร่วมโครงการ NST

เมื่อรัฐบาลสหรัฐฯ ประกาศโครงการ National Supersonic Transport (NST) ในเดือนมิถุนายน 1963 เพื่อแข่งขันกับสหภาพโซเวียตและโครงการความร่วมมือระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศส (Concorde) ทาง Douglas ได้วิเคราะห์ข้อมูลอย่างละเอียดและพบว่า:

• น้ำหนักเครื่องบิน: เครื่องบินสำหรับผู้โดยสาร 100 คน มีน้ำหนักประมาณ 420,000 ปอนด์ ซึ่งหนักกว่า Boeing 707 แต่บรรทุกผู้โดยสารได้น้อยกว่า 20%
• การคาดการณ์ตลาด: ในขณะที่สถาบันวิจัย Stanford (SRI) คาดการณ์ว่ามีความต้องการเครื่องบิน SST ถึง 325 ลำ แต่ Douglas ประเมินว่าจะมีเพียงเส้นทางที่มีการใช้งานสูงเท่านั้นที่จะใช้ SST ได้ ซึ่งทำให้ตลาดเหลือเพียง 151 ลำ

ด้วยเหตุผลด้านความไม่คุ้มค่าทางการเงินและต้นทุนการดำเนินงานที่สูงเกินไป Douglas จึงตัดสินใจไม่ส่ง Model 2229 เข้าประกวดในโครงการ NST และพับโครงการนี้เก็บไปในที่สุด