ยุคเกตูลิโอ วาร์กัส การเปลี่ยนผ่านสู่รัฐสมัยใหม่ของบราซิล

ยุคเกตูลิโอ วาร์กัส (ภาษาโปรตุเกส: Era Vargas) คือช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ของประเทศบราซิลระหว่างปี ค.ศ. 1930 ถึง 1946 ซึ่งปกครองโดย เกตูลิโอ วาร์กัส (Getúlio Vargas) ผู้นำที่มีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนโครงสร้างทางการเมืองและเศรษฐกิจของบราซิล จากระบอบคณาธิปไตยที่ขับเคลื่อนด้วยเกษตรกรรมไปสู่รัฐอุตสาหกรรมสมัยใหม่

การแบ่งช่วงเวลาในยุควาร์กัส

ยุคนี้สามารถแบ่งออกเป็นสองช่วงหลักตามลักษณะการปกครอง:

• สาธารณรัฐบราซิลที่สอง (ค.ศ. 1930–1937): เริ่มต้นจากการปฏิวัติปี 1930 ซึ่งเป็นการสิ้นสุดของสาธารณรัฐที่หนึ่ง โดยวาร์กัสก้าวขึ้นสู่อำนาจผ่านรัฐบาลชั่วคราวและต่อมาได้รับการเลือกตั้งโดยสภาคองเกรสตามรัฐธรรมนูญปี 1934
• สาธารณรัฐบราซิลที่สาม หรือ ระบอบเอสตาโด โนโว (Estado Novo, ค.ศ. 1937–1946): ช่วงเวลาที่วาร์กัสทำการรัฐประหารตนเองและสถาปนาระบอบเผด็จการเบ็ดเสร็จ โดยยกเลิกรัฐสภาและปกครองด้วยกฤษฎีกาจนกระทั่งถูกบีบให้ลงจากอำนาจในปี 1945

การล่มสลายของสาธารณรัฐที่หนึ่งและการปฏิวัติปี 1930

ก่อนการขึ้นสู่อำนาจของวาร์กัส บราซิลปกครองด้วยระบบที่เรียกว่า "การเมืองกาแฟกับนม" (Coffee with milk politics) ซึ่งเป็นการผลัดกันครองอำนาจระหว่างกลุ่มคณาธิปไตยผู้ปลูกกาแฟในรัฐเซาเปาโลและผู้เลี้ยงวัวในรัฐมินาสเชไรส์

ปัจจัยทางเศรษฐกิจและวิกฤตการณ์

ความเปราะบางของระบบนี้ถูกเปิดเผยในช่วง วิกฤตเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression) ปี 1929 เมื่อราคา กาแฟ ซึ่งเป็นสินค้าส่งออกหลักของบราซิลดิ่งลงอย่างรุนแรง ส่งผลให้รายได้เงินตราต่างประเทศลดลงและทุนสำรองทองคำหมดสิ้นลง

รัฐบาลของประธานาธิบดี วอชิงตัน ลูอิส (Washington Luís) ไม่สามารถแก้ไขวิกฤตการณ์ทางการเงินและเผชิญกับภาวะขาดดุลการชำระเงินอย่างหนัก ทำให้กลุ่มผู้ปลูกกาแฟที่เคยพึ่งพารัฐบาลสูญเสียความเชื่อมั่น และนำไปสู่ความไม่พอใจในวงกว้างทั่วประเทศ

การยึดอำนาจ

การปฏิวัติปี 1930 เกิดขึ้นจากการรวมตัวกันของกลุ่มทหาร (Tenentes) และกลุ่มการเมืองที่ต่อต้านรัฐบาล โดยมีการกล่าวหาว่าการเลือกตั้งปี 1930 ถูกจัดฉาก การรัฐประหารครั้งนี้ทำให้ประธานาธิบดีวอชิงตัน ลูอิส ถูกถอดถอน และสกัดกั้นการเข้ารับตำแหน่งของ จูลิโอ เปรสเตส (Júlio Prestes) ผู้ชนะการเลือกตั้ง

คณะทหารได้ส่งมอบอำนาจให้เกตูลิโอ วาร์กัส ซึ่งเริ่มต้นการปกครองโดยการยกเลิกรัฐธรรมนูญปี 1891 และยุบสภาคองเกรส เพื่อให้เขาสามารถปกครองด้วยกฤษฎีกาในฐานะหัวหน้ารัฐบาลชั่วคราว

มรดกและการเปลี่ยนแปลงทางสังคม

วาร์กัสไม่เพียงแต่เปลี่ยนแปลงโครงสร้างอำนาจ แต่ยังมุ่งเน้นการสร้าง "ความเป็นชาติ" (Nationalism) โดยการลดอำนาจของกลุ่มคณาธิปไตยในระดับรัฐ และเพิ่มอำนาจการบริหารส่วนกลาง เพื่อให้บราซิลสามารถก้าวเข้าสู่ยุคอุตสาหกรรมได้อย่างมั่นคง