กิวัต ออซ คิบบุตซ์ในหุบเขาเจซรีล

กิวัต ออซ (ภาษาฮีบรู: ֑֑֒֙֗ ԣ֑֖, แปลว่า 'เนินเขาแห่งความแข็งแกร่ง') เป็นคิบบุตซ์ (ชุมชนเกษตรกรรมแบบสหกรณ์) ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิสราเอล ในบริเวณหุบเขาเจซรีล (Jezreel Valley) ระหว่างเมืองอุมม์ อัล-ฟาห์ม (Umm al-Fahm) และเมืองอาฟูลา (Afula) โดยอยู่ภายใต้การดูแลของสภาภูมิภาคเมกิดโด (Megiddo Regional Council) จากข้อมูลในปี 2024 คิบบุตซ์แห่งนี้มีประชากรประมาณ 470 คน ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของหมู่บ้านซาลาฟา (Zalafa) และหมู่บ้านซาเลม (Salem) โดยมีทางหลวงหมายเลข 66 ตัดผ่านในบริเวณใกล้เคียง

ที่มาของชื่อ

ชื่อของกิวัต ออซ ถูกตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงยุทธการมิชมาร์ ฮาเอเมก (Battle of Mishmar HaEmek) ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงสงครามกลางเมืองในปาเลสไตน์ภายใต้การปกครองของอังกฤษ (Mandatory Palestine) ระหว่างปี 1947–1948

ประวัติการก่อตั้งและการพัฒนา

พื้นที่ที่ใช้ก่อตั้งกิวัต ออซ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของทรานส์จอร์แดน และถูกโอนย้ายมาเป็นของอิสราเอลตามข้อตกลงหยุดยิงระหว่างอิสราเอลและจอร์แดนในปี 1949

ในปี 1948 กลุ่มผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ (Holocaust) ชาวฮังการี ซึ่งเป็นสมาชิกของกลุ่มฮาโชเมอร์ ฮัตไซร์ (Hashomer Hatzair) ได้ก่อตั้งกลุ่มบุกเบิกที่ชื่อว่า "ยาสซูร์" (Yas'ur) โดยสมาชิกกลุ่มนี้ได้รับการฝึกฝนทั้งในฮังการีและในคิบบุตซ์หลายแห่งในอิสราเอล ต่อมาในวันที่ 20 กันยายน 1949 สมาชิกกลุ่มยาสซูร์ได้ร่วมกันก่อตั้งคิบบุตซ์กิวัต ออซ ขึ้นใกล้กับหมู่บ้านอาหรับซาลาฟา

ในช่วงปีแรกๆ คิบบุตซ์ประสบปัญหาขาดแคลนน้ำอย่างรุนแรง โดยต้องขนส่งน้ำด้วยรถบรรทุกน้ำจากเมืองอาฟูลา จนกระทั่งในปี 1953 บริษัทน้ำเมโครต (Mekorot) ได้เชื่อมต่อระบบประปาเข้าสู่คิบบุตซ์ ทำให้ภาคการเกษตรสามารถพัฒนาได้อย่างก้าวกระโดด ในเวลาต่อมาได้มีผู้อพยพชาวยิวจากบราซิลและสมาชิกจากขบวนการเยาวชนต่างๆ เข้ามาร่วมสร้างชุมชนแห่งนี้

ความสัมพันธ์กับชุมชนรอบข้างและเหตุการณ์ความขัดแย้ง

ในช่วงปีแรกของการก่อตั้ง กองกำลังจอร์แดนได้ขโมยฝูงแกะจำนวน 500 ตัวจากคิบบุตซ์หลังจากการปะทะกันสั้นๆ ซึ่งต่อมาสามารถนำแกะส่วนใหญ่กลับคืนมาได้ด้วยการแทรกแซงของสหประชาชาติ และเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับเวสต์แบงก์ (ซึ่งในขณะนั้นจอร์แดนเป็นผู้ควบคุม) กิวัต ออซ จึงมีสถานะทางกฎหมายเป็น "นิคมชายแดน" จนถึงปี 1967 ทำให้ได้รับสิทธิในการรับเงินชดเชยจากสงคราม

ในช่วงปลายทศวรรษ 1950 กิวัต ออซ ได้สร้างความสัมพันธ์อันดีกับหมู่บ้านอาหรับซาลาฟาและซาเลม โดยมีการสร้างคลินิกสุขภาพของคูปัต โฮลิม (Kupat Holim) ในคิบบุตซ์เพื่อให้บริการแก่ชาวบ้านในหมู่บ้านใกล้เคียงด้วย นอกจากนี้ คิบบุตซ์ยังได้จัดหาน้ำและบริการขนส่งให้แก่หมู่บ้านเหล่านี้ ส่งผลให้เกิดการติดต่อสื่อสารทางสังคม และชาวบ้านอาหรับเริ่มเรียนภาษาฮีบรู

ในช่วงก่อนสงคราม 6 วัน ในปี 1967 ทรัพยากรของคิบบุตซ์ถูกระดมเพื่อใช้ในกองทัพ ทั้งรถบรรทุก รถแทรกเตอร์ และประชากรชายจำนวนมาก โดยมีเยาวชนจากเมืองต่างๆ และชาวบ้านจากซาลาฟาและซาเลมเข้ามาช่วยเก็บเกี่ยวผลผลิตทางการเกษตรแทน ในช่วงเริ่มต้นของสงคราม กองทัพจอร์แดนได้ยิงปืนใหญ่ถล่มคิบบุตซ์จนได้รับความเสียหายเล็กน้อย และมีการโจมตีทางอากาศโดยเครื่องบินขับไล่ของจอร์แดน 3 ลำ ต่อขบวนรถอิสราเอลในพื้นที่คิบบุตซ์ ส่งผลให้โรงซ่อมบำรุงได้รับความเสียหายและมีนายทหารระดับร้อยตรีของอิสราเอลได้รับบาดเจ็บ

เศรษฐกิจ

เพื่อให้ลดการพึ่งพาภาคการเกษตรเพียงอย่างเดียว ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 คิบบุตซ์ได้ก่อตั้งโรงงานผลิตน้ำหอม "อโรเมอร์" (Aromor) ซึ่งกลายเป็นแหล่งรายได้สำคัญ โดยในปี 2011 โรงงานแห่งนี้สร้างรายได้คิดเป็นร้อยละ 40 ของงบประมาณท้องถิ่น อย่างไรก็ตาม ในปี 2014 โรงงานอโรเมอร์ได้ถูกขายให้กับบริษัท International Flavors & Fragrances (IFF) ซึ่งเป็นบริษัทสัญชาติอเมริกัน

ปัจจุบัน กิวัต ออซ ยังคงรักษารูปแบบการบริหารจัดการแบบสหกรณ์และให้บริการสวัสดิการแก่สมาชิกในชุมชน