การเดินขบวนระดับโลกเพื่อต่อต้านแรงงานเด็ก ประวัติศาสตร์และผลกระทบ

การเดินขบวนระดับโลกเพื่อต่อต้านแรงงานเด็ก (Global March Against Child Labour) เริ่มต้นขึ้นในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) โดยเป็นขบวนการเคลื่อนไหวจากรากหญ้าที่รวบรวมบุคคลและองค์กรจำนวนมากเพื่อร่วมกันต่อสู้กับการใช้แรงงานเด็ก ซึ่งไม่ใช่การเดินขบวนประจำปี แต่เป็นความเคลื่อนไหวที่มีเป้าหมายชัดเจนในการยุติการใช้แรงงานเด็กทั่วโลก

เป้าหมายหลักของขบวนการ

ขบวนการนี้มีวัตถุประสงค์หลักสองประการคือ:

• การปกป้องและส่งเสริมสิทธิของเด็กทุกคน โดยเฉพาะสิทธิในการได้รับการศึกษาที่มีคุณภาพและไม่มีค่าใช้จ่าย
• การทำให้เด็กๆ ปลอดภัยจากการถูกเอารัดเอาเปรียบทางเศรษฐกิจ และการทำงานในลักษณะที่อาจส่งผลเสียต่อพัฒนาการทางร่างกาย จิตใจ จิตวิญญาณ ศีลธรรม หรือสังคมของเด็ก

การเดินขบวนครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยสามารถผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนโยบายด้านแรงงานเด็กขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) ได้สำเร็จ

องค์กรที่เกี่ยวข้องและคณะกรรมการกำกับดูแล

ปัจจุบันมีองค์กรจำนวนมากที่สนับสนุนการเคลื่อนไหวนี้ เช่น Education International, Oxfam International, Action Aid, World Vision และ Save the Children Fund (UK) เป็นต้น

คณะกรรมการกำกับดูแลระหว่างประเทศ

มีการจัดตั้งคณะกรรมการกำกับดูแลระหว่างประเทศ (International Steering Committee) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกจากเกือบทุกทวีป เช่น:

• เครือข่ายป้องกันและปกป้องเด็กจากการถูกทารุณกรรมและทอดทิ้งในเคนยา
• Anti-Slavery International ในสหราชอาณาจักร
• Education International ในเบลเยียม
• FundaHao ABRINQ ในบราซิล
• International Labor Rights Fund ในสหรัฐอเมริกา
• เครือข่ายต่อต้านแรงงานเด็กในแอฟริกาใต้
• Novib ในเนเธอร์แลนด์
• ศูนย์สิทธิมนุษยชน Robert F. Kennedy Memorial Center ในสหรัฐอเมริกา
• South Asian Coalition on Child Servitude ในอินเดีย
• Terre des Hommes-Suisse ในสวิตเซอร์แลนด์

ความสำคัญและประโยชน์ของการต่อต้านแรงงานเด็ก

การเคลื่อนไหวนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเด็กๆ เพราะช่วยลดความเสี่ยงในการถูกเอารัดเอาเปรียบทางเศรษฐกิจ เช่น การค้ามนุษย์ นอกจากนี้ นโยบายที่เกิดขึ้นจากการเดินขบวนนี้ยังให้ความสำคัญกับการศึกษาเป็นอย่างมาก เนื่องจากเมื่อเด็กได้รับการศึกษา พวกเขาจะมีโอกาสหลุดพ้นจากวงจรความยากจนและส่งผลดีต่อเศรษฐกิจในภาพรวม

จุดเริ่มต้นและการดำเนินงาน

การเดินขบวนนี้มี 140 ประเทศเข้าร่วม พร้อมกับพันธมิตรหลายพันราย โดยมีกิจกรรมต่างๆ เช่น การเดินขบวน การชุมนุม และการใช้รถคาราวาน ซึ่งเริ่มต้นครั้งแรกที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2541

การเดินขบวนได้แผ่ขยายไปยังเอเชีย แอฟริกา ลาตินอเมริกา และสหรัฐอเมริกา โดยกลุ่มผู้เดินขบวนหลัก (Core Marchers) ได้เดินทางไปยังกรุงเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เพื่อเข้าพบองค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) ในการพิจารณาปรับปรุงอนุสัญญาฉบับที่ 182 ว่าด้วยรูปแบบที่เลวร้ายที่สุดของแรงงานเด็ก

การเดินขบวนในสหรัฐอเมริกา

สหรัฐอเมริกามีการเดินขบวนทั่วประเทศ เริ่มต้นที่ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 และผ่านเมืองสำคัญๆ เช่น ดัลลัส, ลิตเติลร็อก, เซนต์หลุยส์, ดีทรอยต์ และนิวยอร์ก ก่อนจะสิ้นสุดที่วอชิงตัน ดี.ซี. ในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 โดยมีเป้าหมายเพื่อดึงความสนใจไปยังปัญหาแรงงานเด็กในประเทศ โดยเฉพาะในโรงงานนรก (Sweatshops) และงานเกษตรกรรมของแรงงานข้ามชาติ

วิวัฒนาการและการขยายผล

การเดินขบวนครั้งนี้ได้จุดประกายให้เกิดกิจกรรมอื่นๆ เพื่อต่อสู้กับแรงงานเด็ก เช่น:

• การเดินขบวนต่อต้านการค้ามนุษย์ในเอเชียใต้
• โครงการริเริ่มระดับโลกของ UN เพื่อต่อสู้กับการค้ามนุษย์
• แคมเปญรณรงค์เพื่อการศึกษาทั่วโลก (Global Campaign for Education)
• แคมเปญ World Cup 2002
• แคมเปญช็อกโกแลตที่เป็นธรรมสำหรับโลก (Fair Chocolate for the World)

การประชุมสมัชชาเด็กโลกครั้งที่ 1 ว่าด้วยแรงงานเด็ก

การประชุมสมัชชาเด็กโลกครั้งที่ 1 (First Children's World Congress on Child Labour - CWWCL) จัดขึ้นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2547 ที่เมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี โดยเด็กๆ ได้รับเชิญให้เข้าร่วมเพื่อแลกเปลี่ยนมุมมอง ประสบการณ์ และความฝัน รวมถึงร่วมกันสร้างแผนปฏิบัติการเพื่อยุติการใช้แรงงานเด็ก