GWR 6000 Class รถไฟหัวรถจักรไอน้ำทรงพลังที่สุดของ GWR

GWR 6000 Class หรือที่รู้จักกันในชื่อ King Class เป็นหัวรถจักรไอน้ำประเภท 4-6-0 ที่ได้รับการออกแบบมาเพื่อลากจูงขบวนรถด่วนพิเศษ (Express Passenger Work) โดยเปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1927 หัวรถจักรคลาสนี้ถือเป็นหัวรถจักรที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่สร้างโดย Great Western Railway (GWR) หากไม่นับรวมหัวรถจักร Pacific แบบพิเศษเพียงคันเดียว (The Great Bear)

หัวรถจักรในคลาสนี้ได้รับชื่อตามกษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรและอังกฤษ โดยเริ่มจากกษัตริย์จอร์จที่ 5 ซึ่งเป็นกษัตริย์ในขณะนั้น และไล่เรียงกลับไปตามประวัติศาสตร์ หัวรถจักรเหล่านี้ทำหน้าที่ลากจูงขบวนรถด่วนหลักบนเส้นทางจากลอนดอนไปยังตะวันตกของอังกฤษ และบนเส้นทาง Chiltern ไปยังเบอร์มิงแฮมและวูล์ฟแฮมป์ตัน จนกระทั่งถูกปลดระวางในปี ค.ศ. 1962

ภูมิหลังและการพัฒนา

ในปี ค.ศ. 1918 George Jackson Churchward หัวหน้าวิศวกรเครื่องกลของ GWR เล็งเห็นว่าหัวรถจักร Star Class 4-6-0 จะไม่สามารถรับมือกับขบวนรถด่วนที่หนักที่สุดในแถบตะวันตกของอังกฤษได้หากไม่มีความช่วยเหลือ เขาจึงเสนอให้ติดตั้งหม้อต้มน้ำขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 6 ฟุต (1.83 เมตร) ที่ใช้ใน 4700 Class 2-8-0 ลงบนแชสซี 4-6-0 ในปี 1919 แต่ถูกระงับไว้เนื่องจากข้อจำกัดด้านน้ำหนักของเส้นทางหลักของ GWR

เมื่อ Charles Collett ขึ้นมารับตำแหน่งในปี 1922 เขาได้พัฒนา Castle Class จาก Star Class ของ Churchward อย่างไรก็ตาม การออกแบบนั้นถูกจำกัดด้วยน้ำหนักกดเพลาสูงสุดที่ 19.5 ลองตัน (19,800 กก.) เนื่องจากความอ่อนแอของสะพานบางแห่ง ทำให้ Castle Class ไม่สามารถลากจูงรถพ่วง 13 ตู้โดยสารได้โดยไม่มีความช่วยเหลือ

Sir Felix Pole ผู้จัดการทั่วไปของ GWR ต้องการการออกแบบใหม่ที่ทำให้บริษัทสามารถอ้างได้ว่ามีหัวรถจักรที่ทรงพลังที่สุดในประเทศ เขาจึงอนุญาตให้ Collett ออกแบบ "Super-Castle" โดยมีเงื่อนไขว่าต้องมีแรงฉุด (Tractive Effort) มากกว่า 40,000 ปอนด์-แรง (lbf)

การออกแบบและวิศวกรรม

แม้ว่า Collett จะเป็นผู้รับผิดชอบในนาม แต่รายละเอียดการออกแบบนั้นดำเนินการโดย Frederick Hawksworth หัวหน้าพนักงานเขียนแบบ โดยการเพิ่มพลังได้มาจากการเพิ่มความดันหม้อต้มน้ำสูงสุดเป็น 250 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว (1.72 MPa) และเพิ่มระยะชักของกระบอกสูบจาก 26 นิ้ว (660 มม.) เป็น 28 นิ้ว (711 มม.)

เพื่อให้ได้แรงฉุดตามที่ Sir Felix Pole ต้องการ จึงมีการใช้ล้อขับเคลื่อนขนาดเล็กกว่าเดิม คือ 6 ฟุต 6 นิ้ว (1.981 เมตร) แทนที่ขนาด 6 ฟุต 8.5 นิ้ว (2.045 เมตร) ที่ใช้ใน Castle Class และในหัวรถจักร 6 คันแรก มีการคว้านกระบอกสูบเป็น 16.25 นิ้ว (412.8 มม.) ทำให้ได้แรงฉุดถึง 40,300 ปอนด์-แรง (179.3 kN)

รายละเอียดทางเทคนิคของหม้อต้มน้ำ

• หม้อต้มน้ำ: GWR Standard No.12 (ยาว 16 ฟุต 0 นิ้ว)
• เส้นผ่านศูนย์กลาง: สูงสุด 6 ฟุต 0 นิ้ว ลดลงเหลือ 5 ฟุต 6.25 นิ้ว
• ท่อไฟ: 171 ท่อ ขนาด 2.25 นิ้ว (57 มม.)
• ท่อไฟฟลู: 16 ท่อ ขนาด 5.125 นิ้ว (130 มม.)
• พื้นที่ห้องเผาไหม้: 194 ตารางฟุต (18.0 ตารางเมตร)

การผลิตและจำนวน

มีการสั่งผลิตหัวรถจักร 20 คันแรกจากโรงงาน Swindon Works ในปี 1927 โดยคันแรกคือ No. 6000 King George V ปรากฏตัวในเดือนมิถุนายน 1927 ตามด้วยคันอื่นๆ ในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน ต่อมามีการสั่งผลิตชุดที่สองอีก 10 คัน (6020-6029) ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคม 1930

การตั้งชื่อ

มีข่าวลือว่าเดิมทีหัวรถจักรคลาสนี้ (ซึ่งถูกเรียกว่า Super Castles) จะถูกตั้งชื่อตามมหาวิหาร (Cathedrals) แต่ในท้ายที่สุด GWR ตัดสินใจตั้งชื่อตามกษัตริย์ของอังกฤษ เพื่อให้สอดคล้องกับการเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีของ Baltimore and Ohio Railroad (B&O) ซึ่งหัวรถจักรคันแรกของคลาสนี้จะเข้าร่วม