Heinrich Ewald นักปราชญ์ด้านภาษาศาสตร์และศาสนศาสตร์เยอรมัน

Georg Heinrich August Ewald (16 พฤศจิกายน 1803 – 4 พฤษภาคม 1875) เป็นนักบูรพาคดีวิทยา (Orientalist), นักศาสนศาสตร์โปรเตสแตนต์ และนักตีความคัมภีร์ไบเบิลชาวเยอรมัน ผู้มีบทบาทสำคัญในการวางรากฐานด้านภาษาศาสตร์ฮีบรูและประวัติศาสตร์อิสราเอลโบราณ

ชีวิตและการศึกษา

อีวาลด์เกิดที่เมืองเกิททิงเกน (Göttingen) โดยมีบิดาเป็นช่างทอผ้าลินิน เขาเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเกนในปี 1820 โดยเน้นศึกษาด้านภาษาตะวันออก (Oriental languages) ภายใต้การชี้แนะของ J. G. Eichhorn และ T. C. Tychsen

เส้นทางวิชาการของเขาเริ่มต้นอย่างรวดเร็ว โดยได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์พิเศษในปี 1827 และก้าวขึ้นเป็นศาสตราจารย์ด้านศาสนศาสตร์ในปี 1831 ต่อมาในปี 1835 เขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านภาษาตะวันออก

ความสัมพันธ์กับครอบครัว

ในปี 1830 อีวาลด์ได้แต่งงานกับ Wilhelmine Gauss บุตรสาวของ Carl Friedrich Gauss นักคณิตศาสตร์ผู้โด่งดัง ซึ่งกล่าวกันว่าวิลเฮลมินีมีความสามารถใกล้เคียงกับบิดาของเธอมากที่สุด แต่เธอเสียชีวิตในปี 1840 ต่อมาในปี 1845 เขาได้แต่งงานใหม่กับ Auguste Schleiermacher

บทบาททางการเมืองและการต่อสู้

ชีวิตของอีวาลด์ไม่ได้มีเพียงด้านวิชาการ แต่เขายังเป็นนักต่อสู้เพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตย เหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นในปี 1837 เมื่อเขาและเพื่อนร่วมงานอีก 6 ท่าน ได้ลงนามในคำประท้วงต่อต้านการยกเลิกรัฐธรรมนูญแบบเสรีนิยมของกษัตริย์ Ernst August แห่งฮันโนเวอร์ เหตุการณ์นี้ทำให้เขาและกลุ่ม "Göttingen Seven" ถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเกน

หลังจากถูกขับไล่ เขาได้ย้ายไปเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยทือบิงเกน (Tübingen) เป็นเวลา 10 ปี ก่อนจะได้รับเชิญให้กลับมาที่เกิททิงเกนอีกครั้งในปี 1847 หลังจากรัฐธรรมนูญแบบเสรีนิยมได้รับการฟื้นฟู

ความขัดแย้งกับปรัสเซีย

ในช่วงสงคราม Austro-Prussian ปี 1866 อีวาลด์แสดงความจงรักภักดีต่อกษัตริย์ George V แห่งฮันโนเวอร์ และปฏิเสธที่จะสาบานตนจงรักภักดีต่อกษัตริย์ William I แห่งปรัสเซีย ส่งผลให้เขาถูกสั่งให้เกษียณอายุราชการ แม้จะได้รับเงินบำนาญเต็มจำนวน แต่ความขัดแย้งยังคงดำเนินต่อไป

เขาถูกดำเนินคดีอาญาและถูกจำคุกเป็นเวลา 3 สัปดาห์ในปี 1874 หลังจากวิพากษ์วิจารณ์ Otto von Bismarck โดยเปรียบเทียบเขากับ Napoleon III ในเรื่องการใช้กำลังและอำนาจ

ผลงานทางวิชาการและอิทธิพล

อีวาลด์ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ผู้ก่อตั้งคนที่สองของวิทยาศาสตร์ภาษาฮีบรู" ผลงานชิ้นสำคัญของเขา ได้แก่:

• Ausführliches Lehrbuch der hebräischen Sprache (ตำราภาษาฮีบรูฉบับสมบูรณ์)
• Die poetischen Bücher des alten Bundes (หนังสือบทกวีในพันธสัญญาเดิม)
• Geschichte des Volkes Israel (ประวัติศาสตร์ของชนชาติอิสราเอล)
• Die Altertümer des Volkes Israel (โบราณคดีของชนชาติอิสราเอล)

ในฐานะอาจารย์ เขาได้สร้างแรงบันดาลใจให้ลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น Theodor Noldeke และ August Schleicher ซึ่งส่งผลต่อการพัฒนาวิชาภาษาศาสตร์และศาสนศาสตร์ในยุโรปอย่างกว้างขวาง