ประวัติสายการบินยันดาแอร์ไลน์

ยันดาแอร์ไลน์ (Yanda Airlines) เป็นสายการบินภูมิภาคขนาดเล็กของประเทศออสเตรเลีย ซึ่งให้บริการการขนส่งทางอากาศในพื้นที่ฮันเตอร์แวลลีย์ (Hunter Valley) และทางตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐนิวเซาท์เวลส์ (New South Wales) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 จนถึงปี ค.ศ. 2001 ภายหลังจากการยุติการดำเนินงานของสายการบินนี้ ชุมชนส่วนใหญ่ที่เคยได้รับบริการจากยันดาแอร์ไลน์ต้องประสบกับภาวะขาดแคลนบริการเที่ยวบินตามกำหนดการ

การก่อตั้งและการดำเนินงาน

ธุรกิจนี้เริ่มต้นจากกิจการครอบครัว โดย พอล รีส (Paul Rees) ได้เข้าซื้อกิจการของ Singleton Air Services พร้อมกับเครื่องบินรุ่น Cessna 402 และสนามบินซิงเกิลตัน (Singleton Airport) ขนาดเล็กในปี ค.ศ. 1980 โดยมีเป้าหมายที่จะสร้างเครือข่ายเส้นทางบินที่ใช้ซิงเกิลตันเป็นศูนย์กลางภูมิภาคเพื่อเชื่อมต่อกับเมืองซิดนีย์

การบริการภายใต้แบรนด์ ยันดาแอร์ไลน์ เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1988 โดยให้บริการในรูปแบบ "Milk Run" (การบินแวะจอดหลายจุด) ระหว่างเมืองสโคน (Scone) และซิดนีย์ โดยมีการแวะจอดที่เมืองซิงเกิลตัน (Singleton) และเมตแลนด์ (Maitland) ซึ่งใช้เครื่องบินรุ่น Piper PA-31 Chieftain ขนาด 9 ที่นั่ง

ในปี ค.ศ. 1991 สายการบินได้ขยายเส้นทางเพิ่มเติมไปยังเมืองคูนับาราแบรน (Coonabarabran) และกันเนดาห์ (Gunnedah) เพื่อเชื่อมต่อไปยังซิดนีย์ หลังจากที่สายการบิน Hazelton Airlines ถอนตัวออกจากพื้นที่เหล่านี้ ภายในปี ค.ศ. 1998 ฝูงบินของยันดาประกอบด้วยเครื่องบิน Piper PA-31 จำนวน 3 ลำ และ EMB 820C (รุ่น Piper PA-31 Chieftain ที่ผลิตภายใต้ใบอนุญาตโดยบริษัท Embraer ในบราซิล) อีก 1 ลำ โดยมีพนักงานทั้งหมด 12 คน

ยันดาแอร์ไลน์ดำเนินธุรกิจในรูปแบบเที่ยวบินรับส่ง (Commuter flights) ตามความต้องการของผู้โดยสาร โดยมักจะรวมเที่ยวบินตามกำหนดการเข้าด้วยกันเพื่อเพิ่มอัตราการบรรทุกผู้โดยสาร ความยืดหยุ่นในการดำเนินงานนี้ช่วยให้บริษัทสามารถรักษากำไรได้แม้จะให้บริการในเส้นทางที่มีความต้องการต่ำ

อุบัติเหตุและเหตุการณ์สำคัญ

ตลอดประวัติศาสตร์การดำเนินงาน ยันดาแอร์ไลน์ไม่เคยประสบอุบัติเหตุร้ายแรงจนถึงแก่ชีวิตหรือมีผู้บาดเจ็บในกลุ่มนักบินและผู้โดยสาร

การระงับใบอนุญาตและการยุติกิจการ

เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2001 สำนักงานการบินพลเรือนแห่งออสเตรเลีย (Civil Aviation Safety Authority หรือ CASA) ได้สั่งระงับใบรับรองผู้ดำเนินการเดินอากาศ (Air Operator's Certificate - AOC) ของสายการบินอย่างกะทันหัน ซึ่งก่อให้เกิดข้อพิพาทอย่างมาก เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากเกิดเหตุการณ์ผิดปกติขณะบินขึ้นที่เมืองกันเนดาห์ โดยนักบินได้ขอความช่วยเหลือจากผู้โดยสารให้ช่วยควบคุมเครื่องบินในขณะที่เขากำลังแก้ไขการตั้งค่า Trim ที่ผิดพลาด

CASA ระบุว่าสายการบินมี "ประวัติปัญหาด้านการปฏิบัติงาน" มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997 และใช้เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นเหตุผลในการสั่งระงับการบิน แม้ว่า CASA จะยอมรับว่าบริษัทได้ปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านความปลอดภัยในประเด็นก่อนหน้านี้อย่างน่าพอใจก็ตาม

การตัดสินใจของ CASA นำไปสู่การวิพากษ์วิจารณ์จากฝ่ายบริหารของสายการบินและสภาท้องถิ่นที่พึ่งพาบริการของยันดาแอร์ไลน์ โดยมีการกล่าวหาว่าหน่วยงานกำกับดูแลใช้มาตรฐานที่ไม่สอดคล้องกัน เนื่องจากในขณะนั้นมีการตรวจพบปัญหาเชิงระบบในการบำรุงรักษาของสายการบิน Ansett Australia ซึ่งเป็นสายการบินระดับชาติขนาดใหญ่ แต่กลับได้รับอนุญาตให้ดำเนินกิจการต่อไปได้

ทางด้าน CASA ยืนยันว่าการสั่งระงับการบินเป็นไปเพื่อความปลอดภัยสาธารณะ เนื่องจากหากเหตุการณ์ดังกล่าวถูกจัดการผิดพลาดอาจนำไปสู่การตกของเครื่องบินได้ ในที่สุด ยันดาแอร์ไลน์ไม่ได้ยื่นขอต่ออายุใบรับรอง AOC โดย พอล รีส อ้างว่าบริษัทของเขาถูกใช้เป็นแพะรับบาปและชื่อเสียงของบริษัทถูกทำลายลง

รายงานจากสำนักงานความปลอดภัยการขนส่งออสเตรเลีย (Australian Transport Safety Bureau - ATSB) ที่เผยแพร่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2001 ระบุว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดจากความผิดพลาดของนักบิน (Pilot error) และไม่พบปัญหาเชิงระบบในการฝึกอบรมหรือขั้นตอนการบำรุงรักษาของสายการบิน