ตั๋วเงินชนิดมีดอกเบี้ย ประวัติศาสตร์เงินตราในยุคสงครามกลางเมืองสหรัฐฯ

ตั๋วเงินชนิดมีดอกเบี้ย คือกลุ่มของตราสารหนี้หรือเงินตราที่ออกโดยกระทรวงการคลังสหรัฐฯ ในช่วงยุคสงครามกลางเมืองสหรัฐฯ เพื่อระดมทุนสำหรับการดำเนินงานของรัฐบาลบาลและกองทัพ

ประวัติและความเป็นมา

กลุ่มตั๋วเงินเหล่านี้ประกอบด้วยตั๋วเงินที่มีอายุ 1 ปี และ 2 ปี ซึ่งได้รับอนุมัติโดยพระราชบัญญัติวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1863 โดยตั๋วเงินเหล่านี้มีอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 5 ต่อปี และมีสถานะเป็น Legal Tender (เงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย) ตามมูลค่าหน้าตั๋ว

รายละเอียดการออกตั๋วเงิน

• มูลค่าหน้าตั๋ว: มีการออกในราคาหน้าตั๋วตั้งแต่ 10, 20, 50, 100, 500 และ 1,000 ดอลลาร์
• ดอกเบี้ย: อัตราดอกเบี้ยร้อยละ 5 ต่อปี
• สถานะทางกฎหมาย: เป็นเงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย (Legal Tender)

ประเภทของตั๋วเงินในกลุ่มนี้

นอกจากตั๋วเงินตามพระราชบัญญัติปี 1863 แล้ว ในกลุ่มนี้ยังมักจะรวมถึง:

• ตั๋วเงินคลังระยะสั้น: ตั๋วเงินที่ครบกำหนดไถถอนใน 60 วัน หรือ 2 ปี ซึ่งมีอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 6
• ตั๋วเงิน 7-30: ตั๋วเงินที่ครบกำหนดใน 3 ปี และมีอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 7.3

อย่างไรก็ตาม ตั๋วเงินสองประเภทหลังนี้ไม่มีสถานะเป็นเงินที่ชำระหนว่าได้ตามกฎหมาย (Legal Tender status)

การสะสมเงินตรา

สำหรับนักสะสมเงินตรา (Currency Collectors) หนังสืออ้างอิงมักจะรวมเอาตั๋วเงินคลังที่มีดอกเบี้ยทบต้น (Compound Interest Treasury Notes) และใบรับรองการปรับโครงสร้างหนี้ (Refunding Certificates) เข้าไว้ในกลุ่มตั๋วเงินชนิดมีดอกเบี้ยนี้ด้วยเช่นกัน