ประวัติ London Transport Executive ผู้ดูแลการขนส่งลอนดอน (1948-1962)
สรุปใจความสำคัญ
- ก่อตั้งขึ้นในปี 1948 โดยการโอนกิจการของ London Passenger Transport Board ให้เป็นของรัฐ
- เป็นผู้ดูแลการนำรถบัส AEC Routemaster เข้ามาใช้งานครั้งแรกในปี 1956
- ดำเนินการยกเลิกการใช้หัวรถจักรไอน้ำในเครือข่ายรถไฟใต้ดินลอนดอนทั้งหมดภายในปี 1961
- ถูกแทนที่ด้วย London Transport Board ในปี 1962 เนื่องจากปัญหาทางการเงินขององค์กรแม่ (BTC)
London Transport Executive (LTE) คือองค์กรที่รับผิดชอบด้านการขนส่งสาธารณะในเขตลอนดอนและปริมณฑล (Greater London) ประเทศอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1948 ถึง 1962 โดยในยุคนั้น องค์กรนี้ใช้ชื่อทางการค้าและแบรนด์ในการดำเนินงานว่า London Transport ซึ่งเป็นชื่อที่คุ้นเคยสำหรับผู้ใช้บริการขนส่งสาธารณะในลอนดอนมาอย่างยาวนาน
การก่อตั้งและการบริหารจัดการ
เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1948 ภายใต้พระราชบัญญัติการขนส่งปี 1947 (Transport Act 1947) คณะกรรมการขนส่งผู้โดยสารลอนดอน (London Passenger Transport Board - LPTB) ได้ถูกโอนกิจการเป็นของรัฐและเปลี่ยนชื่อเป็น London Transport Executive (LTE) โดยกลายเป็นหน่วยงานในสังกัดของคณะกรรมการการขนส่งแห่งบริเตน (British Transport Commission - BTC) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในวันเดียวกัน
ความน่าสนใจในยุคนั้นคือ LTE และหน่วยงานบริหารรถไฟสายหลัก (Railway Executive หรือ British Railways) ต่างอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของ BTC เหมือนกัน ซึ่งถือเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายในประวัติศาสตร์ที่การขนส่งในลอนดอนและรถไฟสายหลักถูกบริหารจัดการโดยองค์กรแม่เดียวกัน
โครงการสำคัญและการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน
ในช่วงแรกของการดำเนินงาน LTE ต้องทุ่มเททรัพยากรจำนวนมากไปกับการซ่อมแซมและเปลี่ยนทดแทนวัสดุอุปกรณ์ รวมถึงสถานีที่ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากสงครามโลกครั้งที่สอง นอกจากนี้ LTE ยังได้สานต่อโครงการขยายเส้นทางสาย Central line ที่ล่าช้ามาจากแผนงาน New Works Programme ปี 1935–40 โดยสามารถขยายเส้นทางไปทางทิศตะวันตกถึง West Ruislip และทิศตะวันออกถึง Ongar ได้สำเร็จในปี 1949

การปรับปรุงระบบไฟฟ้าและการยกเลิกหัวรถจักรไอน้ำ
LTE ได้ดำเนินการเปลี่ยนระบบขับเคลื่อนเป็นไฟฟ้าในส่วนนอกของสาย Central line และ Metropolitan line โดยในสาย Central line มีการใช้หัวรถจักรไอน้ำวิ่งระหว่าง Greenford ถึง West Ruislip และ Leytonstone ถึง Ongar ซึ่งการเปลี่ยนเป็นระบบไฟฟ้าเสร็จสมบูรณ์ในปี 1948 และ 1957 ตามลำดับ
สำหรับสาย Metropolitan line การปรับปรุงครั้งใหญ่ได้รับอนุมัติจาก BTC ในปี 1956 ซึ่งรวมถึงการติดตั้งระบบไฟฟ้าจาก Rickmansworth ไปยัง Amersham และ Chesham รวมถึงการปรับปรุงสถานีและเปลี่ยนขบวนรถใหม่ โดยหัวรถจักรไอน้ำถูกถอนออกจากการใช้งานในเครือข่ายรถไฟใต้ดินทั้งหมดเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1961

การเปลี่ยนแปลงรูปแบบการขนส่งทางบก
ภายใต้การดูแลของ LTE ระบบรถราง (Trams) ในลอนดอนถูกยกเลิกไปในปี 1952 และระบบรถบัสไฟฟ้า (Trolleybus) ถูกยกเลิกในปี 1962 นอกจากนี้ ในปี 1956 ได้มีการเปิดตัวรถบัสรุ่น AEC Routemaster ซึ่งกลายเป็นรถบัสสองชั้นที่เป็นเอกลักษณ์ของเมืองลอนดอนจนถึงปัจจุบัน
การสิ้นสุดและการเปลี่ยนผ่าน
ในช่วงปลายทศวรรษ 1950 คณะกรรมการการขนส่งแห่งบริเตน (BTC) ประสบปัญหาทางการเงินอย่างรุนแรง ซึ่งส่วนใหญ่เกิดจากผลการดำเนินงานของระบบรถไฟสายหลัก นอกจากนี้ BTC ยังถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นระบบราชการที่เทอะทะและล้มเหลวในการสร้างระบบขนส่งแบบบูรณาการ (เช่น ตั๋วร่วมและตารางเวลาที่เชื่อมโยงกัน)
ด้วยเหตุนี้ รัฐบาลอนุรักษ์นิยมของนายแฮโรลด์ แมคมีลแลน จึงได้ประกาศยกเลิก BTC ผ่านพระราชบัญญัติการขนส่งปี 1962 (Transport Act 1962) และเปลี่ยน LTE ให้เป็น London Transport Board ซึ่งขึ้นตรงต่อกระทรวงคมนาคมโดยตรง
การนำชื่อกลับมาใช้ใหม่
ชื่อ London Transport Executive ถูกนำกลับมาใช้เป็นชื่อหน่วยงานภายใต้สภาลอนดอน (Greater London Council) ที่ทำหน้าที่บริหารการขนส่งสาธารณะในลอนดอนอีกครั้งในช่วงปี ค.ศ. 1970 ถึง 1984
คำถามที่พบบ่อย
London Transport Executive (LTE) คืออะไร?
คือองค์กรที่รับผิดชอบการขนส่งสาธารณะในลอนดอนและปริมณฑลระหว่างปี 1948 ถึง 1962 โดยดำเนินงานภายใต้แบรนด์ London Transport
โครงการสำคัญที่ LTE ดำเนินการมีความสำเร็จอย่างไร?
LTE ประสบความสำเร็จในการซ่อมแซมโครงสร้างพื้นฐานหลังสงครามโลกครั้งที่สอง การเปลี่ยนระบบรถไฟใต้ดินจากไอน้ำเป็นไฟฟ้า และการนำรถบัส Routemaster เข้ามาใช้
ทำไม LTE ถึงถูกยกเลิกและเปลี่ยนเป็น London Transport Board?
เนื่องจากคณะกรรมการการขนส่งแห่งบริเตน (BTC) ซึ่งเป็นองค์กรแม่ ประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนักและถูกวิจารณ์ว่ามีระบบการบริหารจัดการที่ล่าช้าและเป็นระบบราชการมากเกินไป

