← กลับไปยังบทความทั้งหมด

LTV XQM-93 โดรนสื่อสารยุคสงครามเวียดนามที่ถูกลืม

สรุปใจความสำคัญ

  • พัฒนาขึ้นเพื่อใช้เป็นสถานีทวนสัญญาณการสื่อสารในสงครามเวียดนาม
  • ใช้การออกแบบพื้นฐานจากเครื่องร่อน Schweizer SGS 2-32
  • สามารถบินได้นานสูงสุดถึง 24 ชั่วโมง และมีเพดานบินสูงถึง 50,000 ฟุต
  • โครงการถูกยกเลิกในปี 1972 ก่อนที่จะมีการนำเข้าประจำการจริง

LTV XQM-93 เป็นอากาศยานไร้คนขับ (UAV) ที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกาช่วงปลายทศวรรษ 1960 ถึงต้นทศวรรษ 1970 โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อใช้เป็นสถานีทวนสัญญาณการสื่อสาร (Communications Relay) ในช่วงสงครามเวียดนาม แม้ว่าจะมีเครื่องต้นแบบที่สามารถบินได้ในปี 1970 แต่โครงการนี้กลับถูกยกเลิกไปก่อนที่จะมีการผลิตเพื่อใช้งานจริงในกองทัพ

การออกแบบและการพัฒนา

ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 กองทัพอากาศสหรัฐฯ ได้ร่วมมือกับ LTV Electrosystems (ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น E-Systems) ภายใต้โครงการ Compass Dwell เพื่อสร้าง UAV ที่ใช้ระบบขับเคลื่อนแบบเทอร์โบพร็อพที่ทันสมัย แรงบันดาลใจส่วนหนึ่งมาจากโครงการ Igloo White ซึ่งเป็นความพยายามในการสกัดกั้นเส้นทางส่งกำลังบำรุงจากเวียดนามเหนือไปยังเวียดนามใต้ผ่านเส้นทางโฮจิมินห์ในกัมพูชาและลาว

โครงการ Igloo White ใช้เซ็นเซอร์ตรวจจับแรงสั่นสะเทือนและเสียงจำนวนมหาศาลที่โปรยลงในพื้นที่ เพื่อตรวจจับการเคลื่อนไหวและส่งสัญญาณกลับไปยังศูนย์บัญชาการในประเทศไทย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเซ็นเซอร์เหล่านี้ใช้แบตเตอรี่และมีระยะส่งสัญญาณจำกัด จึงจำเป็นต้องมีเครื่องบินทวนสัญญาณบินวนอยู่เหนือพื้นที่การรบเพื่อรับสัญญาณและส่งต่อไปยังศูนย์บัญชาการ

LTV XQM-93A
เครื่องบิน LTV XQM-93A ที่ออกแบบมาเพื่อการปฏิบัติการไร้คนขับ

จากเครื่องบินมีนักบินสู่โดรนไร้คนขับ

ความพยายามของ LTV Electrosystems มุ่งเน้นไปที่การสร้างเครื่องบินที่มีความทนทานสูง ซึ่งสามารถบินได้ทั้งแบบมีนักบินและแบบไร้คนขับ โดยใช้การออกแบบพื้นฐานจากเครื่องร่อน Schweizer SGS 2-32 และปรับปรุงครั้งใหญ่เพื่อติดตั้งเครื่องยนต์เทอร์โบพร็อพ Pratt & Whitney Canada PT6A-34 ถังเชื้อเพลิงขนาดใหญ่ และอุปกรณ์บรรทุกภารกิจ

  • L-450F: เครื่องต้นแบบลำแรกที่มีนักบิน บินครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ 1970 แต่ประสบอุบัติเหตุตกในการบินครั้งที่สาม (นักบินดีดตัวออกมาได้อย่างปลอดภัย) ต่อมามีการสร้างลำที่สองเพื่อทดสอบจนจบโปรแกรม
  • XQM-93: เครื่องต้นแบบลำที่สาม ซึ่งเป็นรุ่นไร้คนขับลำแรก บินครั้งแรกในช่วงต้นปี 1972 โดยไม่มีห้องนักบิน และสามารถบรรทุกน้ำหนักได้ถึง 320 กิโลกรัม

กองทัพอากาศได้สั่งซื้อ XQM-93 จำนวน 4 ลำ แต่ไม่แน่ชัดว่ามีการส่งมอบจริงหรือไม่ เนื่องจากโครงการ Compass Dwell ถูกยกเลิกในปีเดียวกันนั้น

เครื่องบินที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบัน

LTV XQM-93A ในพิพิธภัณฑ์
LTV XQM-93A จัดแสดงอยู่ที่ Frontiers of Flight Museum

ปัจจุบันมีเครื่องบินรุ่นนี้หลงเหลืออยู่ 2 ลำ ได้แก่:

  1. N2450F (cn 002): จัดแสดงอยู่ที่ Vintage Flying Museum ณ สนามบินนานาชาติ Fort Worth Meacham
  2. 72-1287: จัดแสดงอยู่ที่ Frontiers of Flight Museum ณ สนามบิน Dallas Love Field

ข้อมูลทางเทคนิค (เครื่องต้นแบบ)

หัวข้อรายละเอียด
ความยาว9.02 เมตร
ช่วงปีก17.37 เมตร
ความสูง3.25 เมตร
น้ำหนักตัวเปล่า1,089 กิโลกรัม
น้ำหนักสูงสุด2,404 กิโลกรัม
เครื่องยนต์Pratt & Whitney PT6A-34 เทอร์โบพร็อพ (475 แรงม้า)
ความเร็วเดินทาง170 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
เพดานบิน15,240 เมตร (50,000 ฟุต)
ความทนทานในการบิน24 ชั่วโมง

คำถามที่พบบ่อย

LTV XQM-93 คืออะไร?

เป็นอากาศยานไร้คนขับ (UAV) ที่พัฒนาโดยสหรัฐอเมริกาในช่วงปี 1960-1970 เพื่อใช้ทวนสัญญาณวิทยุจากเซ็นเซอร์ภาคพื้นดินในสงครามเวียดนาม

ทำไมโครงการนี้ถึงถูกพัฒนาขึ้น?

เพื่อทดแทนเครื่องบินมีนักบิน เช่น EC-121 และ QU-22A ซึ่งมีค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานสูงและมีความเสี่ยงต่อนักบิน

ปัจจุบันสามารถดู LTV XQM-93 ได้ที่ไหน?

สามารถเข้าชมได้ที่ Vintage Flying Museum ใน Fort Worth และ Frontiers of Flight Museum ใน Dallas สหรัฐอเมริกา