ประวัติทางรถไฟนิวยอร์กเซ็นทรัล เส้นทางสายหลักของสหรัฐฯ

ทางรถไฟนิวยอร์กเซ็นทรัล (New York Central Railroad) หรือที่รู้จักในชื่อย่อ NYC คือหนึ่งในระบบทางรถไฟที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา โดยดำเนินงานหลักในภูมิภาคเกรตเลกส์ (Great Lakes) และมิด-แอตแลนติก (Mid-Atlantic) เชื่อมต่อเมืองสำคัญอย่างนิวยอร์กและบอสตันทางตะวันออก เข้ากับชิคาโกและเซนต์หลุยส์ในแถบมิดเวสต์

การก่อตั้งและการขยายตัว

ทางรถไฟนิวยอร์กเซ็นทรัลก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1853 โดยเป็นการรวมตัวกันของบริษัทรถไฟหลายแห่ง เพื่อสร้างเครือข่ายการขนส่งที่ครอบคลุม โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่อาคาร New York Central Building ซึ่งอยู่ติดกับสถานีที่ใหญ่ที่สุดและมีชื่อเสียงที่สุดคือ แกรนด์เซ็นทรัลเทอร์มินัล (Grand Central Terminal)

จุดเริ่มต้นและเส้นทางยุคแรก (1826–1853)

ก่อนที่จะรวมตัวเป็นนิวยอร์กเซ็นทรัล มีเส้นทางรถไฟสายสั้นๆ หลายสายที่เกิดขึ้นเพื่อแข่งขันหรือเสริมการทำงานของคลองอีรี (Erie Canal) เช่น:

• Albany and Schenectady Railroad: เริ่มต้นจาก Mohawk and Hudson Railroad ซึ่งเป็นทางรถไฟถาวรสายแรกในรัฐนิวยอร์ก เปิดให้บริการในปี 1831
• Utica and Schenectady Railroad: เปิดให้บริการในปี 1836 โดยในช่วงแรกถูกห้ามขนส่งสินค้าเพื่อไม่ให้กระทบต่อรายได้ของคลองอีรี
• Syracuse and Utica Railroad: เปิดให้บริการในปี 1839 ขยายเส้นทางต่อไปยังเมืองซีราคิวส์
• Auburn and Syracuse Railroad: เชื่อมต่อเมืองออเบิร์นและซีราคิวส์ ซึ่งต่อมาได้ขยายต่อไปยังโรเชสเตอร์

การควบรวมกิจการและการสิ้นสุด

ในช่วงปี ค.ศ. 1968 นิวยอร์กเซ็นทรัลได้ควบรวมกิจการกับคู่แข่งตลอดกาลอย่าง Pennsylvania Railroad กลายเป็นบริษัท Penn Central อย่างไรก็ตาม Penn Central ประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนักจนล้มละลายในปี 1970

รัฐบาลกลางสหรัฐฯ ได้เข้ามาช่วยเหลือและปรับโครงสร้างจนกลายเป็น Conrail ในปี 1976 และต่อมาในปี 1999 Conrail ถูกแบ่งแยกออกเป็นสองส่วน โดย CSX ได้รับเส้นทางส่วนใหญ่ในฝั่งตะวันออก และ Norfolk Southern (NS) ได้รับเส้นทางส่วนใหญ่ในฝั่งตะวันตก

สถิติการดำเนินงาน