พรรคเบลอ พรรคการเมืองอนุรักษนิยมในแคนาดาตะวันออก

พรรคเบลอ (ฝรั่งเศส: Parti bleu; แปลว่า พรรคสีน้ำเงิน) เป็นกลุ่มการเมืองที่ลงแข่งขันเลือกตั้งในส่วนตะวันออกของจังหวัดแคนาดา (Province of Canada) โดยมีจุดยืนทางอุดมการณ์อยู่ทางฝ่ายขวา สนับสนุนบทบาทของศาสนจักรคาทอลิก และมีบทบาทสำคัญในการผลักดันการรวมตัวเป็นสมาพันธรัฐแคนาดา (Confederation) ในเวลาต่อมา

ประวัติและการก่อตั้ง

พรรคเบลอก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1854 โดยสมาชิกฝ่ายอนุรักษนิยมที่แยกตัวออกมาจากขบวนการปฏิรูป (Reform movement) ซึ่งดำเนินตามแนวทางของ หลุยส์-อิปโปลิต ลาฟงแตน (Louis-Hippolyte Lafontaine) และฟรานซิส ฮิงก์ส (Francis Hincks)

ในช่วงแรก สมาชิกกลุ่มอนุรักษนิยมชาวฝรั่งเศส-แคนาดาเรียกตนเองว่า Ministerialists เพื่อแสดงจุดยืนสนับสนุนรัฐบาลและต่อต้านกลุ่มรูจ (Rouges) และกลุ่มเสรีนิยม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1856 กลุ่ม Ministerialist จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น เบลอ (Bleu) อย่างเป็นทางการ

ภายใต้การนำของ จอร์จ-เอเตียน การ์ตีเย (George-Étienne Cartier) พรรคเบลอสามารถครองเสียงข้างมากในแคนาดาตะวันออกได้อย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี ค.ศ. 1854 จนถึงปี ค.ศ. 1867 โดยมักจะจัดตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคอนุรักษนิยมที่พูดภาษาอังกฤษในแคนาดาตะวันออก และพรรคเสรีนิยม-อนุรักษนิยม (Liberal-Conservative Party) จากแคนาดาตะวันตก

อุดมการณ์ทางการเมือง

พรรคเบลอมีจุดยืนทางอุดมการณ์แบบสายกลางถึงอนุรักษนิยม โดยมีนโยบายหลักดังนี้:

• สนับสนุนศาสนจักรคาทอลิก: ยึดมั่นในบทบาทของศาสนจักรคาทอลิกที่มีต่อสังคมแคนาดา ซึ่งตรงข้ามกับจุดยืนแบบแยกศาสนาออกจากรัฐ (Secularism) ของพรรครูจ
• การรวมตัวเป็นสมาพันธรัฐ: สนับสนุนการสร้างสมาพันธรัฐแคนาดาเพื่อความมั่นคงและการบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพ
• การปฏิรูประบบที่ดิน: สนับสนุนการยกเลิกระบบเซนยอเรียล (Seigneurial system) หรือระบบศักดินาที่ดินแบบฝรั่งเศส
• ต่อต้านลัทธิสาธารณรัฐ: คัดค้านแนวคิดแบบสาธารณรัฐนิยมที่นำเสนอโดยพรรครูจ

การสิ้นสุดของพรรค

หลังจากการก่อตั้งสมาพันธรัฐแคนาดาในปี ค.ศ. 1867 พรรคเบลอได้ยุติบทบาทลง โดยสมาชิกของพรรคได้แยกย้ายไปเข้าร่วมกับพรรคอนุรักษนิยมแห่งควิเบก (Conservative Party of Quebec) ในระดับจังหวัด และพรรคอนุรักษนิยมแห่งแคนาดา (Conservative Party of Canada) ในระดับสหพันธรัฐ