การปฏิวัติปลดปล่อยในอาร์เจนตินา ค.ศ. 1955

การปฏิวัติปลดปล่อย (ภาษาสเปน: Revolución Libertadora) คือการรัฐประหารโดยกลุ่มพลเรือนและทหารที่นำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลเผด็จการทหารในสาธารณรัฐอาร์เจนตินา โดยเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1955 ส่งผลให้ประธานาธิบดี ฮวน โดมิงโก เปรอน (Juan Domingo Perón) ถูกโค่นล้มจากอำนาจ

การยึดอำนาจและการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างรัฐ

ภายหลังการรัฐประหารสำเร็จ คณะทหารได้ดำเนินการปรับโครงสร้างอำนาจรัฐอย่างกว้างขวางเพื่อขจัดอิทธิพลของลัทธิเปรอน (Peronism) โดยมีมาตรการสำคัญดังนี้:

• การยุบสภา: สั่งปิดสภาคองเกรสแห่งชาติเพื่อระงับการทำงานของฝ่ายนิติบัญญัติ
• การกวาดล้างตุลาการ: ถอดถอนสมาชิกศาลฎีกา รวมถึงเจ้าหน้าที่ในระดับจังหวัด เทศบาล และมหาวิทยาลัย
• การควบคุมกระบวนการยุติธรรม: นำระบบคณะกรรมการ (Commission) มาใช้ควบคุมฝ่ายตุลาการทั้งหมด

ในช่วงแรกของการยึดอำนาจ โฮเซ โดมิงโก โมลินา โกเมซ (José Domingo Molina Gómez) ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรักษาการประมุขแห่งรัฐ

ภูมิหลังและสาเหตุของการรัฐประหาร

ความตึงเครียดทางการเมืองเริ่มก่อตัวขึ้นในช่วงรัฐบาลสมัยที่สองของเปรอน โดยเฉพาะหลังจากการแก้ไขรัฐธรรมนูญในปี ค.ศ. 1949 ซึ่งอนุญาตให้ประธานาธิบดีสามารถดำรงตำแหน่งได้หลายสมัยโดยไม่มีข้อจำกัด ซึ่งสร้างความไม่พอใจให้กับกลุ่มต่อต้านที่มองว่าเป็นการสร้างระบอบเผด็จการ

แม้ว่าในตอนแรกเปรอนจะได้รับการสนับสนุนอย่างล้นหลามจากสหภาพแรงงาน กองทัพ และคริสตจักรคาทอลิก แต่ความสัมพันธ์กับคริสตจักรเริ่มเสื่อมถอยลงอย่างรุนแรงในช่วงปี ค.ศ. 1954-1955 นำไปสู่การประท้วงและการก่อกบฏโดยกลุ่มทหารที่นำโดยเบนจามิน เมเนนเดซ (Benjamín Menéndez) ซึ่งอ้างว่ารัฐบาลเปรอนนำประเทศไปสู่ความล้มเหลวทั้งทางศีลธรรมและเศรษฐกิจ

การเปลี่ยนผ่านสู่รัฐบาลพลเรือน

รัฐบาลเผด็จการทหารปกครองอาร์เจนตินาเป็นเวลาประมาณสองปี ก่อนจะจัดให้มีการเลือกตั้งแบบมีเงื่อนไข ซึ่งนำไปสู่การส่งมอบอำนาจเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 ให้กับรัฐบาลภายใต้การนำของ อาร์ตูโร ฟรอนดิซี (Arturo Frondizi) จากพรรค Radical Civic Union อย่างไรก็ตาม เสถียรภาพของรัฐบาลฟรอนดิซินั้นสั้นนัก เนื่องจากเขาถูกรัฐประหารโดยกองทัพอีกครั้งในปี ค.ศ. 1962