กลุ่มยูเรเนียน (Uranians) กวีและวรรณกรรมโฮโมอีโรติกในยุควิกตอเรีย

กลุ่ม ยูเรเนียน (Uranians) คือกลุ่มนักเขียนและกวีชายรักชายที่ดำเนินกิจกรรมอย่างลับๆ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 โดยเน้นการเขียนถึงความรักระหว่างผู้ชายกับเด็กหนุ่มวัยรุ่น ซึ่งถือเป็นความเคลื่อนไหวทางวรรณกรรมและวัฒนธรรมที่สำคัญในอังกฤษ และขยายอิทธิพลไปยังสหรัฐอเมริกาในช่วงเวลาหนึ่ง

ที่มาของชื่อและนิยาม

คำว่า "ยูเรเนียน" ถูกนำมาใช้โดยผู้สนับสนุนการปลดปล่อยทางเพศในยุคนั้น เช่น Edward Carpenter และ John Addington Symonds เพื่ออธิบายถึงความรักแบบมิตรภาพที่นำไปสู่ประชาธิปไตยที่แท้จริง โดยมีรากฐานมาจากแหล่งข้อมูลคลาสสิก โดยเฉพาะจากคำเรียก Aphrodite Urania (อโฟรไดท์ ยูเรเนีย) ในบทสนทนา (Symposium) ของเพลโต

เพลโตได้แบ่งเทพีอโฟรไดท์ออกเป็นสองรูปแบบ คือ Aphrodite Urania ซึ่งเป็นเทพีแห่งความรักทางจิตวิญญาณและสวรรค์ (บุตรสาวของยูเรนัส) และ Aphrodite Pandemos ซึ่งเป็นเทพีแห่งความรักทางกายภาพและความใคร่ ดังนั้น คำว่า ยูเรเนียน จึงถูกนำมาใช้เพื่อสร้างภาพลักษณ์ให้ความรักแบบชายรักชายเป็นสิ่งที่สูงส่ง สง่างาม และมีเกียรติ

ลักษณะของกลุ่มและความเคลื่อนไหว

กลุ่มยูเรเนียนมีปรัชญาที่ชัดเจน โดยผลงานของพวกเขามักมีลักษณะดังนี้:

• การอ้างอิงประวัติศาสตร์กรีกโบราณ: มีการนำแนวคิดเรื่องปาอิเดอราสเทีย (paiderasteia) และมิตรภาพระหว่างชายกับชายในกรีกโบราณมาปรับใช้ในบริบทของตน
• รูปแบบคำประพันธ์: ใช้รูปแบบกวีนิพนธ์แบบอนุรักษนิยม
• ธีมหลัก: เน้นเรื่องความบริสุทธิ์ของเด็กหนุ่ม, ประชาธิปไตย, และความผูกพันทางจิตวิญญาณ โดยมีการผสมผสานแรงบันดาลใจจากตะวันออก, ศาสนาคริสต์ และความเชื่อแบบเพแกน

นักเขียนและกวีคนสำคัญ

กวีหลักในกลุ่มนี้ ได้แก่ William Johnson Cory, Lord Alfred Douglas, Montague Summers, และ John Addington Symonds รวมถึงนักเขียนที่ใช้นามแฝง เช่น Philebus และ Arthur Lyon Raile นอกจากนี้ Frederick Rolfe (Baron Corvo) ยังเป็นบุคคลสำคัญที่เชื่อมโยงเครือข่ายสังคมของกลุ่มนี้ทั้งในอังกฤษและเวนิส

นักประวัติศาสตร์ Neil McKenna ระบุว่ากวีนิพนธ์ยูเรเนียนมีบทบาทสำคัญในวัฒนธรรมย่อยของชนชั้นสูงในยุควิกตอเรีย และเป็นสื่อกลางที่นักเขียนอย่าง Oscar Wilde ใช้ในการท้าทายแนวคิดต่อต้านคนรักเพศเดียวกันในสมัยนั้น

การศึกษาและสิ่งพิมพ์ในปัจจุบัน

ปัจจุบันมีการศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มยูเรเนียนอย่างกว้างขวางมากขึ้น เช่น หนังสือ Love In Earnest โดย Timothy d'Arch Smith และ Secreted Desires โดย Michael Matthew Kaylor ซึ่งขยายขอบเขตของกลุ่มยูเรเนียนให้ครอบคลุมถึงนักเขียนวิกตอเรียชื่อดังหลายคน

นอกจากนี้ยังมีหนังสือรวมบทกวี เช่น Men and Boys: An Anthology (1924) และชุดหนังสือจาก Gay Men's Press ที่นำผลงานของกวีอย่าง Rev. E. E. Bradford และ John Gambril Nicholson กลับมาตีพิมพ์ใหม่ เพื่อให้คนรุ่นหลังได้ศึกษาพัฒนาการของวรรณกรรมโฮโมอีโรติก