พิพิธภัณฑ์วอร์ดอน พาร์ค ขุมทรัพย์ทางประวัติศาสตร์แห่งลูตัน

พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์วอร์ดอน เฮาส์ (เดิมชื่อพิพิธภัณฑ์วอร์ดอน พาร์ค และพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ลูตัน) ตั้งอยู่ในเมืองลูตัน มณฑลเบดฟอร์ดเชียร์ โดยอาคารพิพิธภัณฑ์เป็นคฤหาสน์สไตล์วิกตอเรียนขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ภายในสวนวอร์ดอน พาร์ค บริเวณชานเมืองใจกลางเมือง

จุดเด่นของคอลเลกชันในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้คือการมุ่งเน้นไปที่งานฝีมือดั้งเดิมของมณฑลเบดฟอร์ดเชียร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การทำลูกไม้ และ การทำหมวก ซึ่งมีการจัดแสดงตัวอย่างลูกไม้เบดฟอร์ดเชียร์ที่มีอายุย้อนไปถึงศตวรรษที่ 17

ประวัติความเป็นมา

เดิมที โรเบิร์ต ฮาว (Robert How) ได้สร้างอสังหาริมทรัพย์แห่งแรกในพื้นที่นี้ซึ่งเรียกว่า บรามิงแฮม ช็อต (Bramingham Shott) ซึ่งเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ในปัจจุบัน ต่อมาในช่วงต้นทศวรรษ 1870 แฟรงก์ แชปแมน-สการ์กิลล์ (Frank Chapman-Scargill) ทนายความท้องถิ่นได้เข้ามาครอบครองและบูรณะบ้านหลังเดิมในปี 1879 โดยใช้เงินลงทุนถึง 10,000 ปอนด์

ในปี 1893 เบนจามิน จอห์น ฮาร์ฟิลด์ ฟอร์เดอร์ (Benjamin John Harfield Forder) ผู้เผาปูนขาว ได้ซื้ออสังหาริมทรัพย์นี้และเปลี่ยนชื่อเป็น "วอร์ดอน" (Wardown) ตามชื่อเนินเขา (War Down) หลังบ้านครอบครัวของเขาในเมืองบูริตัน มณฑลแฮมป์เชียร์

ในปี 1904 สภาเมืองลูตันได้ซื้อบ้านและสวนขนาด 11 เอเคอร์นี้จากฟอร์เดอร์และหุ้นส่วน หลังจากนั้นได้มีการปรับปรุงพื้นที่อย่างกว้างขวาง ทั้งการปลูกต้นไม้ใหม่ การสร้างทางเดิน และสะพาน ซึ่งผังของสวนในปัจจุบันยังคงรูปแบบเดิมจากยุคนั้น นอกจากนี้ยังมีการสร้างสนามโบว์ลิ่งในปี 1905

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 วอร์ดอน เฮาส์ ถูกใช้เป็นโรงพยาบาล โดยเริ่มจากหน่วยแพทย์ทหารบก (Royal Army Medical Corps) และต่อมาโดยหน่วยอาสาสมัครช่วยเหลือ (Voluntary Aid Detachments) ของสภากาชาดอังกฤษ โดยมีนางโนรา เดอร์เลอร์ และนางแมรี่ กรีน เป็นผู้บัญชาการร่วม จนกระทั่งในปี 1931 พิพิธภัณฑ์ลูตันจึงได้ย้ายเข้ามาตั้งในบ้านหลังนี้

รายละเอียดการจัดแสดง

พิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงหมวกและเครื่องประดับศีรษะประมาณ 700 ชิ้น นอกจากนี้ยังมีแกลเลอรีของกรมทหารเบดฟอร์ดเชียร์และเฮิร์ตฟอร์ดเชียร์ ซึ่งจัดทำโดยพิพิธภัณฑ์สงครามจักรวรรดิ (Imperial War Museum) เพื่อบอกเล่าประวัติศาสตร์ของกรมทหารในท้องถิ่น

การจัดแสดงชั้นบนและชั้นล่าง

• ชั้นหนึ่ง: แกลเลอรี "Luton Life" ซึ่งเปิดตัวในเดือนกุมภาพันธ์ 2003 โดยได้รับการสนับสนุนบางส่วนจากกองทุนมรดก (Heritage Lottery Fund) นำเสนอเรื่องราวของผู้คนในลูตันตลอด 150 ปีที่ผ่านมา
• ชั้นล่าง: แกลเลอรี "Living Landscape" จัดแสดงโบราณคดีและประวัติศาสตร์ธรรมชาติในท้องถิ่น รวมถึงขุมเหรียญโรมันจากชิลลิงตัน (Shillington Roman coin hoard) และกระจกเงายุคเหล็ก

เหยือกเวนล็อค (The Wenlock Jug)

หนึ่งในสมบัติล้ำค่าที่สุดของพิพิธภัณฑ์คือ เหยือกเวนล็อค ซึ่งเป็นตัวอย่างที่หายากของเหยือกสำริดอังกฤษจากศตวรรษที่ 15 มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการศึกษาการทำสำริดในอังกฤษยุคกลาง

เหยือกใบนี้เกือบถูกขายให้กับพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนิวยอร์กด้วยราคา 750,000 ปอนด์ แต่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม เดวิด แลมมี ได้สั่งระงับการส่งออกในปี 2005 ตามคำแนะนำของคณะกรรมการตรวจสอบงานศิลปะและวัตถุทางวัฒนธรรม ทำให้บริการพิพิธภัณฑ์ลูตันสามารถจัดซื้อเหยือกใบนี้มาครอบครองได้ด้วยงบประมาณที่สูงกว่างบจัดซื้อปกติถึง 300 เท่า

อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 14 พฤษภาคม 2012 มีรายงานว่าเหยือกใบนี้ถูกขโมยไปหลังจากการบุกรุกศูนย์การค้นพบสต็อกวูด (Stockwood Discovery Centre) ในลูตัน แต่ในที่สุดก็ถูกค้นพบในโรงรถที่เมืองเอปซอมเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2012 และถูกนำกลับคืนสู่พิพิธภัณฑ์ได้สำเร็จ