พระราชวังวินเชสเตอร์ อดีตที่พำนักของบิชอปแห่งวินเชสเตอร์ในลอนดอน

พระราชวังวินเชสเตอร์ (Winchester Palace) เป็นพระราชวังของบิชอปที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 12 เพื่อใช้เป็นบ้านพักในลอนดอนของบิชอปแห่งวินเชสเตอร์ ตั้งอยู่ในเขตเซาท์วาร์ก (Southwark) รัฐเซอร์เรย์ (ในขณะนั้น) บริเวณฝั่งใต้ของแม่น้ำเทมส์ ตรงข้ามกับซิตี้ออฟลอนดอน ปัจจุบันตั้งอยู่บนถนน Clink Street ในเขตลอนดอนโบโรว์ออฟเซาท์วาร์ก ใกล้กับอาสนวิหารเซาท์วาร์ก (Southwark Cathedral)

ประวัติการก่อสร้างและการใช้งาน

ในอดีต เซาท์วาร์กเป็นคฤหาสน์ที่ใหญ่ที่สุดในสังฆมณฑลวินเชสเตอร์ โดยบิชอปแห่งวินเชสเตอร์เป็นเจ้าของที่ดินรายใหญ่และมีอำนาจสูงในแผ่นดิน เนื่องจากบิชอปแห่งวินเชสเตอร์มักได้รับหน้าที่เป็นขุนคลังของกษัตริย์ (Royal Treasurer) ซึ่งทำหน้าที่คล้ายกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องมีที่พำนักในลอนดอนเพื่อเข้าเฝ้ากษัตริย์ ณ พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ หอคอยลอนดอน หรือเข้าร่วมประชุมสภา

เฮนรีแห่งโบลอิส (Henry of Blois) เป็นผู้สร้างพระราชวังแห่งนี้เพื่อให้เป็นที่พำนักที่มีสถานะสูงและสะดวกสบาย โดยบิชอปแห่งอังกฤษท่านอื่น ๆ ก็มีพระราชวังในลอนดอนเช่นกัน เช่น พระราชวังแลมเบธ (Lambeth Palace) ซึ่งเป็นที่พำนักของอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี

การปรับปรุงและสถาปัตยกรรม

เชื่อกันว่าห้องโถงใหญ่ (Great Hall) ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1136 และได้รับการขยายขนาดพร้อมกับสร้างหน้าต่างกุหลาบ (Rose Window) ในศตวรรษที่ 14 ซึ่งอาจเป็นผลงานของบิชอปวิลเลียมแห่งไวคัม (William of Wykeham) ผู้ดำรงตำแหน่งระหว่างปี ค.ศ. 1367–1398

ในช่วงปี ค.ศ. 1682 ถึง 1686 พระราชวังได้รับการปรับปรุงใหม่โดยเพิ่มเสาแบบคอรินเธียน (Corinthian columns) และเสาหลอก (pilasters) เพื่อให้มีลักษณะแบบเรเนซองส์ที่ทันสมัย โดยมีเอ็ดเวิร์ด สตรอง ผู้พ่อ (Edward Strong the Elder) เป็นผู้ดูแลงานประติมากรรมและงานก่ออิฐ

สิ่งอำนวยความสะดวกและเหตุการณ์สำคัญ

พระราชวังประกอบด้วยลานกว้างสองแห่ง และมีอาคารอื่น ๆ ภายในพื้นที่ เช่น คุก โรงบ่มเบียร์ และโรงฆ่าสัตว์ นอกจากนี้ยังมีสวน สนามเทนนิส และสนามโบว์ลิ่ง ด้านล่างของห้องโถงใหญ่เป็นห้องใต้ดินแบบโค้ง (vaulted cellar) ที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ซึ่งสามารถเชื่อมต่อกับท่าเรือริมแม่น้ำเทมส์เพื่อใช้ขนส่งเสบียงได้โดยตรง

พระราชวังแห่งนี้เคยต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองระดับสูง รวมถึงพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ในโอกาสที่ทรงอภิเษกสมรสกับโจน โบฟอร์ต (Joan Beaufort) หลานสาวของคาร์ดินัลเฮนรี โบฟอร์ต บิชอปในขณะนั้น เมื่อปี ค.ศ. 1424

ในช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษ เซอร์โทมัส โอกิล (Sir Thomas Ogle) ถูกคุมขังที่นี่ และได้พยายามดึงตัวโทมัส เดเวนิช (Thomas Devenish) ให้เข้าร่วมแผนการของฝ่ายรอยัลลิสต์เพื่อสร้างความแตกแยกในกลุ่มรัฐสภาเพื่อช่วยเหลือพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1

เขตเสรีภาพเดอะคลิงก์ (The Clink Liberty)

พื้นที่รอบพระราชวังวินเชสเตอร์เรียกว่า เขตเสรีภาพเดอะคลิงก์ (Liberty of the Clink) ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่อยู่ภายใต้เขตอำนาจศาลของซิตี้ออฟลอนดอน ทำให้กิจกรรมที่ถูกสั่งห้ามในตัวเมืองสามารถดำเนินได้อย่างเปิดเผย เช่น บ่อนการพนัน สนามโบว์ลิ่ง โรงละคร และซ่องโสเภณี

ชื่อนี้มีที่มาจาก คุกเดอะคลิงก์ (Clink prison) ที่ตั้งอยู่ในเขตนี้ ซึ่งเป็นที่มาของคำแสลงในภาษาอังกฤษว่า "in the clink" ที่หมายถึงการติดคุก นอกจากนี้ บิชอปแห่งวินเชสเตอร์ยังได้รับค่าเช่าจากซ่องโสเภณีจำนวนมากในพื้นที่นี้ จนทำให้โสเภณีในท้องถิ่นถูกเรียกว่า "Winchester geese" (ห่านแห่งวินเชสเตอร์)

สถานะในปัจจุบัน

พระราชวังวินเชสเตอร์ถูกใช้งานจนถึงประมาณปี ค.ศ. 1700 จากนั้นถูกเปลี่ยนเป็นที่พักอาศัยราคาถูก (tenements) และโกดังเก็บสินค้า ซึ่งส่วนใหญ่ถูกทำลายโดยไฟไหม้ในปี ค.ศ. 1814 อย่างไรก็ตาม ส่วนของห้องโถงใหญ่และหน้าต่างกุหลาบทางทิศตะวันตกได้ปรากฏให้เห็นชัดเจนขึ้นหลังจากการเกิดไฟไหม้ในศตวรรษที่ 19 และการพัฒนาพื้นที่ในศตวรรษที่ 20

ปัจจุบัน ซากปรักหักพังของพระราชวังวินเชสเตอร์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน (Scheduled Monument) ระดับ Grade II และอยู่ภายใต้การดูแลของ English Heritage